Jona Comb•2 jaar geleden Voor nadere info zie:https://nl.wikipedia.org/wiki/Martine_VliegerMartine Vlieger (25-03-1945 Yerseke - 31-07-2024 Zoutelande)was een Utrechts tekenaar en beeldend kunstenaar uit de tweede helft van de twintigste eeuw, die tot de realisten kan worden gerekend.Biografie[bewerken | brontekst bewerken]Martine Vlieger werd geboren als jongste dochter in een grote en artistieke Protestantse familie. Haar vader was een begaafd en lokaal bekend tekenaar. Twee van haar oudere zussen bezochten kunstacademies en ontwikkelden zich eveneens tot praktiserend beeldend kunstenaars, hetgeen ongewoon was voor hun generatie en deze geloofsgemeenschap.Opleiding[bewerken | brontekst bewerken]Martine Vlieger was een beeldhouwster en tekenaar met een diepe liefde voor de natuur, de Letteren en een fascinatie voor ‘het lijden van de mens’. Haar artistieke carrière begon met een avondopleiding aan de kunstacademie Artibus in Utrecht, gevolgd door een cursus plastische vormgeving aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Vanaf 1974 tot aan haar dood werkte Martine Vlieger vanuit haar atelier aan de Mariaplaats in Utrecht, waar zij zich met steun van de Beeldende Kunstenaarsregeling (BKR) verder kon ontwikkelen. De BKR bood kunstenaars tussen 1949 en 1987 de mogelijkheid om zich volledig op hun werk te richten in ruil voor een artistieke tegenprestatie welke werd opgenomen in de Rijkskunstcollectie. Vlieger was actief lid van het Utrechtse kunstgenootschap Kunstliefde en zette zich in voor behoud van cultureel erfgoed in Utrecht.Stijl[bewerken | brontekst bewerken]Martine Vlieger haalde inspiratie uit de Kunst van het Oude Egypte, de Grieken en werd beïnvloed door kunstuitingen van vroeg Zuid Amerikaanse culturen die zij ook bestudeerde tijdens haar reizen. Veel van haar modellen zocht en vond zij in in haar persoonlijke omgeving en werkkring in de onderwijs- en welzijnssector. Het werk van Vlieger is geen directe representatie van bestaande personen maar richt zich op een essentie van mens zijn. Dit is ook een van de redenen waarom zij een voorkeur aan de dag legde voor naakte of semi-naakte mensfiguren ontdaan van storende kleding of een kapsel. Vlieger werkte soms jaren aan haar kunstwerken totdat zij technisch volmaakt waren en vond het regelmatig moeilijk om afstand te doen van haar werk. Zij experimenteerde veelvuldig met de huid van haar werken en ondergroef conventies in de beeldhouwkunst door beelden van hun sokkel te laten stappen of te kiezen voor ongewone houdingen of liggend levensgroot werk.Werk[bewerken | brontekst bewerken]Het monumentale werk van Vlieger bevindt zich zowel in de openbare ruimte alsook in diverse privé collecties en natuurlijk de Rijkskunstcollectie.Openbare werken[bewerken | brontekst bewerken]
Peinzende Vrouw is een levensgroot beeld dat sinds 1987 is opgesteld bij de Sluis in Vreeswijk (Nieuwegein)
Het kind dat niet wil horen (1982) werd geplaatst in de besloten binnentuin van het Rode Kruis-gebouw aan de Gansstraat (Gevangenis Luie end, Utrecht).
Luisteren naar de aarde (1979) is een liggend beeld welke zich bevindt in De Pandhof Sinte Marie (Utrecht) sinds 2025
[1]Hannie Schaft[bewerken | brontekst bewerken]Vlieger werd in 1980 gevraagd een ontwerp in te zenden voor het beeld van verzetsstrijder Hannie Schaft in het Kenaupark. In het kader van deze opdracht produceerde zij een gekleed beeldje met gebalde vuisten en lange haren op basis van foto's die werden gemaakt van Schaft tijdens haar gevangenschap. [2] Dit strijdbare ontwerp werd niet geselecteerd door de commissie, maar wel geexposeerd in Haarlem.Werken in privé collecties (selectie)[bewerken | brontekst bewerken]
Job
Overgave
Buste academicus en vertaler Frans, Jan A. Versteeg
Diverse Kinderkopjes
Werken in de Rijkskunstcollectie[bewerken | brontekst bewerken]Diverse werken geproduceerd sinds 1984 [3]Werken in eigen bezit[bewerken | brontekst bewerken]
Danser
Leunen op jezelf
Embryo (een van haar weinige werken in steen, albast)
Balans
Enkele beelden van Martine Vlieger werden ontvreemd uit het publieke domein en zijn nimmer terug gevonden. Onder andere de menshoge beeldengroep Drie Vrouwen (Puberteit, Zwangere Vrouw en Oudere Vrouw), welke werden gestolen tijdens een expositie in de tuin van de Kunstuileen aan de Maliebaan (Utrecht). Deze diefstal van haar grootste werkt tot dan toe had aanzienlijke persoonlijke impact.Exposities[bewerken | brontekst bewerken]
2025 Kunstuitleen Utrecht [4]
1987 Kunstuitleen Utrecht
Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]1997 Boellaard prijs[5]